حوريتي
— مطلعتيش من هنا من وقت ما سبتك؟
ضحكت وهزيت رأسى ب لا.
ضحك وبانت غمازاته:
— طيب تعالى علشان نتعشاء سوا.
— هو انت ممكن اسالك سؤال؟
قعد على الكرسى قصادى وهو بيهز كتافه:
— اسألى.
ميلت وبصيت فى عنيه بتركيز:
— هى عنيك ديه حقيقه ولا لينسز؟
ضحك بصوت عالى، يخرب بيتك متضحكش كده، ولله هقوله انى بحبه هااا.
قام ووقف قدامى وانا رجعت لورا بخوف، قطع لسانى انا مين قلى اتكلم؟ بس ايه ده هو بيقرب كده ليه؟ ولله هصوت.
ميل بجسمه وبص فى عنيا:
— انتى شايفه ايه؟
بلعت ريقى بصعوبه وتوتر:
— انا انا مش شايفه حاجه خااالص. قولتله كده وجريت من قدامه وسمعته بيضحك بصوت عالى، ده طبيعى مهو طلع متجوز هبله، ياتره بيقول عليه ايه دلوقتى؟ بس ولله يا جماعه انا قمر واتحب، سيبكم من الكلام الفاضى.
نزلت لقيت الخدم بيحطوا الاكل، قعدت على اول كرسى قابلنى وانا بحاول اخد نفسى، بصيت لقيته نازل من على السلم وبيبصلى ويضحك.
بيضحك على ايه ده؟ يخرب بيتك وانت قمر.
قعد قصادى وعنيه منزلتش من عليه وانا بحاول اتجنب نظراته.
— احم، هو هو انت عايش هنااا لوحدك؟
— اااه.
— اومال اهلك فيين؟
ملامحه اتبدلت للحزن:
— متوفيين.
سكت، انا عارفه هو حاسس ب ايه، انا كمان من بعد رحيل ماما مبقاش ليا حد، حته ابويا عمره ما حبنى. كنت لسه هتكلم بس سمعت صوت.
— رررررررحيييييييييييم.
البارت السادس
سكت، انا عارفه هو حاسس ب ايه، انا كمان من بعد رحيل ماما مبقاش ليا حد، حته ابويا عمره ما حبنى. كنت لسه هتكلم بس سمعت صوت.
— رررررررحيييييييييييم.
بصيت ناحيه الباب لقيت شاب واقف وبيبصله وعلى وشه ابتسامه، بصتله لقيته قام وراح نحيته وحضنه بحب، وقفت وانا بشوفهم.
عمار:
— كده يا واطى تتجوز من غير ما تقولى؟
رحيم بضحك:
— انا اسف، كل حاجه حصلت بسرعه وملحقتش اقولك.
عمار بحب:
— ولا يهمك. وقرب وهمس فى أذنه: قولى بقااا القمر إللى وراك هى العروسه؟
رحيم التفت وبص ل حور إللى واقفه مربعه ايديها قدام صدرها وبتبص عليهم.
رحيم بضحك:
— اااه هى.
عمار:
— لا قمر بصراحه، عرفت تنقى يا ولد يا رحيم.
رحيم بحده:
— عمااااااار.
عمار بضحك:
— خلاص خلاص متزعلش، تعال عرفنى عليها ولا هتسبنى واقف كده.
رحيم:
— ادخل اعرفك عليها وامشى علطول.
عمار:
— هى حصلت تطردنى؟
رحيم بغيظ:
— اااه، عريس جديد وكده.
