حوريتي
انتصار بحقد:
— بقااا انتى يا بنت إللى ما تتسمه تاخدى عريس بنتى؟
— ابعدى عنى، حرام عليكى، انا ذنبى ايه؟
انتصار بغضب:
— ذنبك ايه يا روح امك؟ ذنبك انك اخدتى عريس بنتى، وانا مستحيل اسيبك تتهنى يا بنت منا.ر، انا هخلص عليكى قبل ما يجى ياخدك.
عيطت، انا مش قادره استحمل، مش قادر، تعبت. اتفاجئت ببابا بيمسك ايدها ويبعدها عنى.
قاسم بغضب:
— انتى اتجننتى يا انتصار؟ عاوزه تودينا فى داهيه؟ انتى ناسيه مين رحيم نصار ولا ايه؟
كنت موجوعه اووى، هو مش هامه بنته، كل إللى يهمه انه ميروحش فى داهيه ويخسر كل حاجه. هه عادى اتعودت، هو اصلا مكانشى بيحبنى لا انا ولا امى. فضلت اعيط بس فجاه لقيته زعق.
قاسم بغضب:
— غورى دلوقتى من وشى، مش عاوز المح طيفك قدامى.
زينب بغضب:
— انت بتقول ايه يا بابا؟ انت عاوزها تدخل من غير ما تتعلم الادب؟
قاسم بهدوء:
— اسمعينى يا زينب، رحيم لو عرف اننا قربنالها مش هيرحمنا.
مرات ابويا قربت ومسكت شعرى بقوه وغضب وهى بتتكلم بنبره تخوف:
— وانت فاكر انى هسمحلها تنطق بحرف واحد؟ دنا اخلى اتمنه الرحيل ومطلهوش.
— ليه؟ وانتى فاكره انى عايشه معاكى فى جنه؟ منا بقالى سنين فى ضغطك، اه نسيت انك شيطان مبيعرفش الرحمه.
انتصار بغضب وحقد:
— لاااااا دنتى شكلك نسيتى نفسك، وانا هربيكى من جديد.
وكالعاده شدتنى وحبستنى فى الاوضه وفضلت تعاملنى بقسوه وبدون رحمه، وقفلت عليّ الاوضه وطلعت.
اتسندت ودخلت ألحمام ونزلت تحت الميه الساقعه وانا بتالم من كتر التعب والآثار إللى فى جسمى. طلعت وروحت نمت وانا بعيط.
وتانى يوم صحيت وانا بصرخ.
البارت التانى
تانى يوم قومت وانا بصرخ من الالم، لقيت مرات ابويا بتشدنى من شعرى.
— اااه اااه حرام عليكى.
انتصار بغضب:
— قومى يا روح امك، انتى نسيتى نفسك ولا ايه؟ يلاه قدامى على المطبخ.
طلعتنى ورمتنى فى المطبخ.
انتصار بغضب:
— يلاه يابت اعملى الفطار ومتتاخريش.
هزيت رأسى بخوف وبدأت اعمل الفطار وطلعته ليهم.
قاسم بجمود:
— اسمعى يا حور، رحيم بيه كلمنى وقال هيبعت حاجات علشانك، وعلشان كده ادخلى الاوضه ومش عاوزك تخرجى منها لحد ما موضوعك يخلص.
انتصار بحقد:
— وده ليه انشالله؟
قاسم بعصبيه:
— انتصار انا بحذرك اياكى تقربى من حور، مش عاوز مشاكل مع رحيم بيه من وراكم، وخلو اليوم يعدى على خير. وانتى يا حور اعملى زى ما قولتلك.
